إذا كنت مرتبطًا ارتباطًا وثيقًا بكلا الوالدين (عندما يكون لكلا الوالدين ما نسميه ”حق الحضانة“ على الرغم أنّ هذا الأمر يُشار إليه الآن في إنجلترا وويلز باسم ”ترتيبات الطفل“) ينص القانون على أنّه لا ينبغي لأحد الوالدين أن ينقلك إلى بلد آخر دون إذن الوالد الآخر أو القاضي.

عندما يتم أخذ الأطفال إلى بلد آخر دون موافقة الوالد الآخر أو دون إذن المحكمة، فإن القانون يُسمي هذا” الخطف الوالدي” وذلك لحدوث ما نسميه”الإبعاد غير المشروع.“ وينص القانون على اعتبار هذا الأمر اختطافاً من قِبَل الوالدين، إذا وافق الوالد الآخر على ذهاب الطفل إلى بلد آخر أيضاً، ولكن لم تتم إعادة الطفل في نهاية تلك الرحلة، كما في حالة آنا. نطلق على هذا ” الاحتجاز غير المشروع.“

تذّكر أنّ الاتفاقية تهدف إلى عودة الأطفال فورًا إلى البلد الذي عاشوا فيهفي حالة ديبا وبريثي، قد ترتكب أورسولا جريمة جنائية باصطحابهما إلى ألمانيا دون موافقة راهول. بالإضافة إلى ذلك، سيكون بمقدور راهول الطلب من المحكمة في ألمانيا إعادتهما إلى إنجلترا، وهي الدولة التي كانا يعيشان فيها من قبل (نسميها ”دولة الإقامة المعتادة“. قد يكون من المفيد الاستعانة ب ”الوسيط“ لمساعدة الأسرة على حل هذه الصعوبات، ولكن إذا لم يكن ذلك ممكنًا، فيتوجب على القاضي في ألمانيا اتخاذ القرار. من قبل حتى تتمكن المحاكم في إنجلترا من تحديد المكان الذي يجب أن يعيشوا فيه. في حالة ديبا وبريثي، يمكن للمحاكم في إنجلترا الحصول على معلومات عن حياتهما العائلية بسهولة أكبر من المحاكم في ألمانيا لأنّهما كانا يعيشان في إنجلترا على مدار السنوات الثلاث الماضية. لذا، فإنّ المحاكم الإنجليزية تتمتع بوضع أفضل لتقرير ما هو الأفضل لهما عندما لا يتفق والداهما.

ومع ذلك، من المهم أن نتذكر أنّه على الرغم من تشجيع الاتفاقية حل العودة، إلا أنّه توجد بعض الحالات المهمة التي يمكن للقاضي أن يقرر فيها بعدم السماح لهما بالعودة إلى البلد الذي كانا يعيشان فيه من قبل، ونطلق عليها ”استثناءات العودة“ والذي يمكنك قراءة المزيد عنها هنا.

في حالة ديبا وبريثي، قد تقرر المحكمة أنّهما في خطر وقد تتعرضان للأذى بسبب الضرر الذي وقع على أورسولا نتيجة العنف المنزلي وسوء المعاملة الذي تعرضت له. ومن المحتمل أيضًا في حال لم ترغب كل من ديبا وبريثي في العودة، فقد يعني ذلك أنّ المحكمة ستقرر أنّ هذا يرقى إلى ما نسميه الاعتراض على العودة [وهذا يحدث عندما يقول الطفل أنّه لا يريد العودة إلى المكان الذي كان يعيش فيه قبل اختطافه] بموجب الاتفاقية، و يجب عليه أن يبقى في ألمانيا. وإلا فسيتم إعادة الأطفال إلى إنجلترا (وإن لم يكن بالضرورة للعيش مع والدهم). سيتعين على أورسولا أنّ تقرر ما إذا كانت تريد البقاء في ألمانيا بدون الأطفال أو العودة معهم إلى إنجلترا. بشكل عام، ولكن ليس دائماً، سيعود الوالد الآخذ للأطفال مع أطفاله في هذه الظروف.

للحصول على شرح مفصل لما تعنيه ”استثناءات العودة“ يرجى النقر هنا

ماده ۱۲ کنوانسیون حقوق کودک سازمان ملل متحد ۱۹۸۹ (که UNCRC نامیده می‌شود) تصریح می‌کند که کودکان حق دارند نظرات خود را در مورد مسائلی که بر آنها تأثیر می‌گذارد، بیان کنند. در برخی کشورها، دادگاه‌ها می‌خواهند در هر پرونده‌ای تحت کنوانسیون، نظرات کودکان را بشنوند. در کشورهای دیگر، دادگاه‌ها فقط از کودکانی که نمی‌خواهند به کشوری که قبلاً در آن زندگی می‌کردند بازگردند، نظرخواهی می‌کنند. اما به یاد داشته باشید که شما حق دارید درخواست کنید که صدایتان شنیده شود..

هر کشور قوانین متفاوتی در مورد چگونگی و زمان ارائه نظرات کودکان به قاضی دارد. در برخی کشورها، کودکان حتی در سن شش سالگی توسط دادگاه شنیده می‌شوند. در حالی که در کشورهای دیگر فقط از کودکان بزرگتر نظرخواهی می‌شود. ممکن است ناعادلانه به نظر برسد که قوانین متفاوتی اعمال می‌شود، اما این به این دلیل است که کنوانسیون در بیش از ۱۰۰ کشور اجرا می‌شود و هر کشور کارها را کمی متفاوت انجام می‌دهد. شما باید از بزرگسالان درگیر در پرونده خود بپرسید که قوانین در مورد شما چیست.

هر کشور روش‌های متفاوتی برای شنیدن صدای کودکان دارد. سه روش رایج عبارتند از:

• قضات مستقیماً با کودک صحبت می‌کنند.
• از متخصصان دیگر توسط دادگاه خواسته می‌شود که با کودک صحبت کنند و سپس آنچه کودک گفته است را به دادگاه بگویند.
• کودکان نماینده خود را دارند تا به دادگاه اطلاع دهند که چه می‌خواهند اتفاق بیفتد (گاهی اوقات وکیل، مدافع یا قیم نامیده می‌شود).

در برخی کشورها، نظرات کودک با استفاده از یک، دو یا هر سه این روش‌ها شنیده می‌شود.

شخصی که با او ملاقات می‌کنید، دوستانه خواهد بود و معمولاً با بسیاری از کودکان در موقعیت مشابه صحبت کرده است. او به شما توضیح خواهد داد که چرا از او خواسته شده است با شما ملاقات کند. او به هر سوالی که دارید پاسخ خواهد داد و از شما در مورد نظراتتان سوال خواهد کرد. پس از پایان جلسه، او گزارشی برای دادگاه تهیه می‌کند که در آن نظرات شما در مورد بازگشت به کشوری که قبلاً در آن زندگی می‌کردید، ذکر شده است..

کمیته حقوق کودک گروهی از کارشناسان از سراسر جهان است که به کشورها در مورد چگونگی اطمینان از اینکه کودکان می‌توانند از حقوق خود تحت UNCRC برخوردار شوند، مشاوره می‌دهد. این کمیته می‌گوید که کودکان نباید احساس کنند که باید انتخاب کنند. فقط به شخصی که از شما می‌خواهد نظراتتان را بشنود، بگویید که ترجیح می‌دهید انتخاب نکنید که کجا زندگی کنید و ترجیح می‌دهید بزرگسالان تصمیم بگیرند.

يمكنك مشاركة آرائك حول ما تريد أن يحدث، ولكن ليس عليك الذهاب إلى المحكمة. در برخی کشورها ممکن است از شما دعوت شود که در دادگاه یا در یک جلسه آنلاین شرکت کنید، اما اگر نمی‌خواهید هیچ یک از این کارها را انجام دهید، به شخصی که از شما نظر می‌خواهد، بگویید.

بین «شنیدن» نظرات شما توسط قاضی و «عمل کردن» بر اساس نظرات شما تفاوت وجود دارد. قاضی کسی است که تصمیم می‌گیرد که شما در کشور جدید بمانید یا به کشوری که قبلاً در آن زندگی می‌کردید بازگردید.

برای کمک به قاضی در تصمیم‌گیری، قاضی می‌خواهد بداند که نظرات متعلق به خود شماست و شما کاملاً متوجه هستید که انتخاب شما چگونه می‌تواند بر آینده شما تأثیر بگذارد.

حتی اگر قاضی بپذیرد که شما نمی‌خواهید برگردید و کاملاً نتیجه تصمیم خود را درک می‌کنید، قاضی باید نظرات شما را در مقابل سایر عوامل مهم، از جمله آنچه که به نفع شماست، بسنجد. قاضی همه این عوامل و عوامل دیگر را در کنار نظرات شما در نظر می‌گیرد و تصمیم می‌گیرد که آیا به جایی که قبلاً زندگی می‌کردید یا کشور دیگری باز خواهید گشت یا خیر.

معمولاً وقتی نظرات خود را به دادگاه می‌گویید، این نظرات در گزارشی که با همه افراد درگیر در پرونده به اشتراک گذاشته می‌شود، گنجانده می‌شود، اما شما باید این موضوع را با شخصی که هنگام به اشتراک گذاشتن نظرات خود با او ملاقات می‌کنید، بررسی کنید.